Drone tanrıları Sunn O))) Nisan ayında çıkan yeni albümü Life Metal ile tekrar karşımızda. Life Metal ile kariyerinin 9. albümü çıkartan Amerikalı topluluk 1996 yılından beri müzik kisvesi altında yürüttüğü ayinlerine devam ediyor. Kimilerine göre şaheserler eşliğinde, kimilerine göreyse bir şaka olarak.
Sunn O))) kimdir?
Amerikalı Drone topluluk Grag Anderson ve Stephen O’Malley ikilisinden oluşmakta. 1996 yılında kendilerine Mars derken 1998’de Sunn O))) adı altında müzik yapmaya başlıyorlar. Grup bu ismi bugün artık aktif olmayan Sunn amfilerine duydukları sevgiden ötürü seçiyor.
Sunn O))) nasıl müzik icra ediyor?
Sunn O))) metal archives’a göre Drone/Doom Metal icra ediyor. Kariyerlerinin bir döneminde Noise Black Metal diye tabir edilen türe de oldukça yakın durdular. Bana kalırsa bugün bu topluluğu Noise/Drone olarak kabul etmek en sağlıklısı olur. Hadi bu terimleri bir kenara bırakalım. Sunn O))) amfiden çıkan ses dalgalarının titreşimlerine, bu titreşimlerin birbiriyle karışak ortaya çıkardığı büyük resme tapınıyor. Yaptıkları müzik de bu tapınma ayininin kaydedilmiş halidir.
Bu oldukça steril müzik ve haz elbette kolaylıkla buzdolabı gürültüsüne benzetilebilir. Youtube’da bu anlamda o kadar komik videolar var ki grubu tiye alan. Topluluğun müziğini çok sevmekle beraber bu hicivlere de bayıldığımı belirtmek isterim.
Metal dinleyicileri olarak müzikte riflerin, melodilerin, ritimlerin savurganca kullanılmasıyla şımartıldık (ne kadar da güzel bir şımartılma şekli). Dolayısıyla teknik death metale gönül vermiş bir dinleyici için Sunn O))), herhangi bir şarkı başlamadan önceki 2-3 saniyelik bir intro ya da enstantane’nin 15 dakikalık şarkıya dönüşmüş halidir. Topluluğun sadece metal değil genel müzik piyasasında kendine edindiği saygın yeri düşününce bu şekilde tiye alınır olması kabaca bununla ilişkilidir.
Peki Life Metal nasıl bir ablüm?
Sunn O))) dışarıdan bakılınca oldukça monoton bir müzik yapıyor. Topluluğun albümlerinden öne çıkan birkaç şarkıyı ard arda, genel geçer olarak dinlerseniz arada gözlemleyebileceğiniz yegane fark bazı şarkılarda vokal oluşu ya da bu vokal türleri arasındaki farklar olacaktır. Hadi tamam bazı şarkılarda lead gitar da kullanıyorlar. Bu doğrultuda Life Metal için köklere dönüş albümü demem size biraz şaşırtıcı gelebilir. Bu adamlar köklerinden ayrılacak bir şeyler mi yapmıştı? Aslında evet yapmıştı. Şu aşamada en azından Life Metal’de oldukça minimalist bir vokal kullanımı var diyelim.
Life Metal, tıpkı diğer Sunn O))) albümleri gibi enstrümanlara vurulunca, amfiden çıkan ses dalgalarından çıkan sesler için hazırlanmış bir saygı duruşu. Bu dışarıdan bakınca monoton gelen gürültü eğer ihtiyacı olan steril konsantrasyon sağlanırsa sizi dingin fakat oldukça renkli bir mikrokozmozun içine sokuyor. Bu ağırkanlı belgeselde ses dalgalarının yırtıcı dünyasının vahşi yaşam döngüsü içinde buluyorsunuz kendinizi. Bir takım sesler doğuyor, başka seslerle karşılaşıyor. Bu karşılaşmalar bazen frekansların örtüşmesiyle uyuma, bazende çarpışmasıyla kaosa dönüşüyor. Kimi zaman uyum yeni bir sessin dingince ölmesiyle son buluyor. Kimi zamanda çarpışma kaotikçe yeni bir ses doğuruyor. Dolayısıyla Life Metal meditatif bir belgesel gibi davranıyor ve Sunn O)))’dan ne beklemesi gerektiğini bilen bir dinleyici için oldukça tatmin edici bir sonuç ortaya çıkıyor.
Life Metal’den kimler zevk alır?
Şuradan başlayalım, minimalist müziklerin ihtiyaç duyduğu konsantrasyon ve zamana sahip olmayan dinleyicilerin “fan gürültüsü lan bu” duvarını aşıp bu dünyaya girmesi daha zor olacaktır. Bu sabıra sahip olanlarsa bu dünyanın renklerine dair bir prüz hissedebilirler. Tüm bunlar Life Metal’i genele önermeyi oldukça zorlaştırıyor. Her şeyden önce amfi gürültüsünü seviyor olmanız lazım. Fakat bunda varsanız yani standart bir metal albümünde şarkı başlamadan önceki dip ses efektlerinden oluşan bir albüm dinleyebileceğinizi düşünüyorsanız bu albüm aradığınız cevap olabilir.
Sunn O))) dinleyicisi ve Life Metal
Bir köklere dönüş. Üstelik hala amfiden karanlık sesler geliyor olmasına rağmen eskisine nazaran ışıkla karanlık arasında daha nötr duruşu olan bir köklere dönüş. Hatta topluğun Ulver’le beraber çıkardığı Terrestrials’a yakın bir his bulabileceğinizi iddia edebilirim.
Son sözler
Life Metal kendi minimalist dünyasında muazzam renklere sahip oldukça güzel bir albüm ve bu türde müziğe karşı ilgili olabilecek dinleyiciler için duru, steril bir gürültü meditasyonu niteliğinde bir çalışma. Bana göre şimdiden 2019’un en iyi albümlerinden bir tanesi. Bu fikrimle birlikte oldukça küçük bir azınlığın parçası olmamsa kuvvetle muhtemel.
Bir yanıt yazın