Батюшка – Панихида

Батюшка – Панихида albüm incelemesi. Batushka mirasının gerçek sahibini aradığımız üç bölümlük yolculuğumuzun sonuna geldik. Önceki duraklarımız topluluğun ilk albümü olan Litourgiya ve Batushka adı altında çıkan son albüm olan Hospodi idi. Şimdi ise Батюшка ismiyle müziğe devam eden, Batushka’nın diğer yarısının Панихида adlı son albümünde sıra.

Батюшка mı Batushka mı?

Önceki makalelerimizde -işin magazinsel tarafından uzak durmayı deneyerek- Batushka cephesinde neler yaşandığı anlatmaya çalışmıştık. Çok kısa özet isterseniz: grubun gitaristi ve vokalisti bir şekilde birbirlerini gruptan atıyorlar ve olaylar gelişiyor. Ortaya çıkan karmaşada grubun isim hakları ve metal blade ile yapılan anlaşma vokalist Bartłomiej Krysiuk’da kalıyor. Fakat Litourgiya’nın tüm bestelerini yapan Krzysztof Drabikowski pes etmiyor ve kendi imkanlarıyla kendi albümünü yayınlıyor. Kaybettiği isim hakları yüzünden bunu Батюшка olarak yapıyor.

26 Mayıs’da sadece Youtube ve bandcamp’da yayınlanan Панихида, Батюшка isimli yeni bir topluluğun ilk albümü olarak da kabul edilebilir. Bu arada Панихида’nın sadece youtube ve bandcamp’da olmasının ardında da bir takım çirkin olaylar var. Çok üzücü.

Batushka ve onun gerçek mirası.

Batushka’lar yolculuğuna çıkarken iddiamız şuydu, davalar, dedikodular, genel metal basınının ve dinleyicilerinin ne dediğinden bağımsız olarak, müzik üzerinden bir sonuç çıkaracaktık. İnanın burada genel kanının aksine daha provokatif bir şeyler diyebilmek çok isterdim. Fakat Панихида bu tartışmaya noktayı daha ilk şarkının birinci dakikası bitmeden o kadar net koyuyor ki…

İsim haklarının kimde olduğunun, metal blade’in kiminle anlaştığının ve Decibel’in kime kapağında yer verdiğinin inanın hiç ama hiç önemi yok. Litourgiya’ın devamı olan albüm Панихида. 

Tamam konu net, peki Панихида nasıl bir albüm. 

Панихида tıpkı atası gibi çok sesli bir bütünden oluşuyor ve hiçbir bileşeni bu bütün içinde bir adım öne çıkmıyor. Hospodi ile aralarındaki en büyük fark da aslına bakarsanız bu. Hiçbir lead melodi, koro ya da vokal partisyonu bu bütüne hizmet etmenin dışında bir şey yapıp sahneden rol çalmıyor. 

Панихида estetik anlayışıyla Litourgiya’dakine çok benzer bir dünyaya sokuyor bizi. Hüzünlü, karanlık fakat oldukça güçlü ve saldırgan. Görkemli bir çöküş için ağır başlı fakat tekinsiz bir yas tutma ayini gibi. 

Tüm bu portre içinde öne çıkan anlar, şu şarkının şu noktası diyebildiğim yerler ne yazık ki Litourgiya’daki kadar çok değil fakat albümün genelindeki estetik bütünlük bu parlama anlarının eksikliğini hissetmemi engelliyor. 

Панихида hakkında son sözler

Панихида çevresindeki tüm olaylardan bağımsız olarak oldukça iyi bir albüm. Hatta bilakis bu yılın en iyi black metal albümlerinden bir tanesi. Litourgiya’nın yarattığı şok etkisini yaratamıyor ya da onun üstüne bir basamak daha ekleyemiyor, doğrudur. Fakat üretildiği koşulları düşünürsek Litourgiya’nın gölgesinde kalmaması bile bence yeterince büyük bir başarı. 

Tüm bunların dışında yaşanan olaylara dair bir yorum yapmak gerekirse…. Bir şeylerin prodüksiyonunu yapmak, iş ilişkilerini kurmak, tabiri caizse “ürünü” satılabilir hale getirmek ve satmak elbette çok önemlidir. Панихида’ın bize burada gösterdiği şeyse siz istediğiniz kadar iyi bir satışçı olun (ve bunun için istediğiniz kadar emek harcayın), sanat eseri o eseri yaratan kişiye aittir, isim hakları meselesiyse bir sistem meselesidir… Eh asi metalciler olarak sistemle olan ilişkimizi düşününce sanki tüm parçalar biraz daha yerlerine oturuyor…