Mayhem – Esoteric Warfare

Mayhem - Esoteric Warfare Albüm İncelemesi | Musiki Cemiyeti

Mayhem – Esoteric Warfare albüm incelemesi | Yarın ki konseri öncesinde Cemiyeti’imzde eksik kalan Mayhem albümlerini tamamlamaya devam ediyoruz. Yolculuğumuzun son durağı, Esoteric Warfare incelemesine hoş geldiniz.

2014 yılında yayınlanan Esoteric Warfare’in en kritik özelliğini hiç uzatmadan açıklayalım: Esoteric Warfare 1994 yılından beri grubun gitaristi olan Rune Eriksen olmadan çıkan ilk Mayhem albümüdür. Önceki incelemelerde eğer yeterince belli edemediysem burada son bir kez daha ifade edelim, Rune Eriksen muhteşem bir gitarist ve eğer bugün bir Mayhem karakterinden bahsediyorsak bu büyük oranda Rune’un eseri. Ya da eseriydi mi demeliyiz?

Eğer konumuz Esoteric Warfare ise hala Rune’un eseri diyebiliriz. Zira bu albümde Mayhem’in yeni ve genç gitaristleri gayet Rune’un yolundan ilerliyor. Evet biraz daha ritim ağırlıklı yazılmış rifler ve Rune’na nazaran daha yoğun muted rifler kullanılmış fakat riflerin yazılışı, süslenişi Rune’nun elinden çıkmış gibi hissettiriyor.

Şarkı yazımındaysa Esoteric Warfare Ordo Ad Chao’dan ziyade Chimera’ya daha yakın duruyor. Drone/sludge/noise etkileri sahneyi tekrar gitarlara bırakmış. Bunlar sanırım albümün iyi yönleri olarak kabul edilebilir (her ne kadar bu özellikleri Ordo Ad Chao’yu kötü bir albüm yapmasa da).

Bu olumlu yönlere rağmen Esoteric Warfare’de bir şeyler kulağa yanlış geliyor. Bir kere ne amaca hizmet ettiğini anlamadığım dur kalklar gene albümün her yerine yayılmış durumda. Düşük tempo, temiz tonlu gitar ve/veya bas davul pasajları şarkıların arasına rastgele serpiştirilmiş. Atilla gene egosuna yenik düşmüş ve albüm boyunca “random bullshit” performanslar sergilemiş. İlk dinlediğinizde hmm diyorsunuz. Fakat ikinci üçüncü dinlemelerde bir anlam bütünü olmadığı fark etmeye başlıyorsunuz.

Rune tarafından yazılmayan Rune rifleri, gitar atraksiyonları da işin içine girince son bir kaç albümünü referans alarak kendine “yeniden” karakter yaratmaya çalışan fakat bunu eline yüzüne bulaştıran bir albümle karşı karşıya kalıyorsunuz. İnanın bana dostlar bu portreye bakmak o kadar da keyifli değil.

Daemon’un çıkışından sonra Esoteric Warfare’in problemlerini ve Mayhem’in bu probleme getirdiği çözümü daha iyi anladım diyebilirim. Mayhem’in tekrardan kendine ait bir tarzı/karakteri olması gerekiyordu. Topluluk bunun için Chimera ve Ordo Ad Chao vari bir yol seçiyor fakat Rune olmadan işin içinden çıkamıyor. Sanırım grup da bu noktada De Mysteriis Dom Sathanas’ın daha doğru, daha güvenli bir patika olduğunu anlamışki bu kadrodan Daemon gibi bir albüm çıkmış.

Esoteric Warfare hakkında son sözlerimizi toparlamak gerekirse kendisi Chimera ve Ordo Ad Chao’nun kırması gibi duran fakat bahsi geçen albümlerin gölgesi altında ezilen, oldukça ortalama ve aslına bakarsanız gayet sıkıcı bir albüm. Tüm Mayhem albümlerinde olduğu gibi kendine has yönleri var, fakat bunlar Esoteric Warfare’i takipçisi olduğu albümlerle aynı kulvara taşımaya ne yazık ki yetmiyor.

Mayhem - Esoteric Warfare Albüm İncelemesi | Musiki Cemiyeti
Mayhem – Esoteric Warfare Albüm İncelemesi | Musiki Cemiyeti
60%
Sıkıcı

Takipçisi olduğu albümlerin sıkıcı bir imitasyonu

  • Albüm Notu

Yorumlar

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.