Pain Of Salvation – Panther

Panther Albüm İncelemesi | Daniel Gildenlöw ve şürekası Pain Of Salvation müzik piyasasının en fırlama insanı ve dolayısı ile gruplarından biri. Pain Of Salvaion’ın yıllardır evrildiği çizgi klasik söz-nakarat-giriş-gelişme-sonuç döngüsünden sıyrılmış şarkılardan oluşan bir çizgi. Bu çizgiye kısaca “gayrinizami şarkı çizgisi” de diyebiliriz. Netekim son albüm de önceki albümlerine yakın bir çizgide olmuş.

Albümde bir çok şarknın girişinde “acaba yanlışlıkla Rammstein mi açtım?” diye şaşırabileceğiniz elektronik girişler var. Ama hınzır Daniel Bey hemen olaya el koyup size ters köşe yapıyor ve “hop akıllı ol burası Pain Of Salvation buradan çıkış yok” diyor.

İlk şarkı aynı zamanda çıkan ilk single şarkısı Accelerator. Aksak ve ayak bileğine kramplar sokan davul partisyonları ile dikkat çekiyor. Yer yer güzel klavye hareketleri leziz bir hava katmış.

Unfuture vasatüstü bir Pain Of Salvation şarkısı olmuş.

Albümün en dikkat çekici şarkısı bence Restless Boy. Şarkı Daniel Bey’e ait olmasına rağmen şarkıya imzasını atan kişi davullarıyla Léo Margarit Bey. Basit bir şekilde ilerleyen şarkı Léo’nun yazdığı sıradışı davul partisyonları ile bambaşka bir havaya bürünüyor.

Wait Richard Clayderman’ın asansör müzikleri gibi başlayan sonra Rodrigo’nun gitar konçertosu gibi devam eden daha sonra da Pain Of Salvation patikasına çıkan bir şarkı. Daniel’in vokalleri sanki bir dağın zirvesinden İsveç’in ovalarına seslenir gibi.

Keen To A Fault bir diğer dikkat çekici şarkı. Sözlerinde de güzel bir insan eleştirisi paragrafı mevcut:

“Human, human, precious thing

The center of your everything

Concluding therefore that you must be interesting

You talk about your jobs and dreams

Your relatives, vacation plans, and football teams

My mind just swiftly flows upstreams”

Fur: araya parça atmışlar işte. Sanırım plak şirketinden parça başına para alıyorlar. Yoksa koy bunu bir şarkının girişine ya da finaline gitsin nedir yani? Biz bu internete para ödüyoruz.

Panther albüme adını vermesinin hakkını veriyor. Elektronik altyapılı bir şarkı gibi başlıyor. Günümüzün “rap vokali” modasına ayak uydurmuş. Piyanolu, duygusal vokalli bölümleri var.

Species. Başlıyor ve dakikalarda grubun geri kalanının gelmesini bekliyorsunuz. Geliyorlar ve şarkı daha da güzelleşiyor. Güzel unison riffleri barındıran bir şarkı.

Albümün son şarkısı Icon aynı zamanda 13:31’lik süresiyle albümün en uzun şarkısı. Introsundan sizi güzel bir şarkının beklediğini hissedebiliyorsunuz. Öyle de oluyor. Tansiyon bir duygusallaşıyor bir yükseliyor bir agresifleşiyor bir düşüyor. Yanlış farketmesiyden albümdeki tek gitar solosu da bu şarkıda. Özlemişiz.

Müzik sektöründe Pain Of Salvation kadar eleman değiştiren bir grup daha yoktur sanırım. Buna rağmen Daniel Bey’in inadı sayesinde bugünlere kadar geldiler. Öyle değiştiler ki Johan Hallgren tekrar kadroya falan dahil oldu. Başta dediğim gibi Daniel Bey fırlama bir insan. Dolayısı ile fırlama bir albüm olmuş.