Paradise Lost – In Requiem

Müzik için ağıt...

Paradise Lost - In Requiem Albüm Kapağı
80%
Güzel

Doom ve Gothic Metal kavramlarının mucidi, İngiliz topluluk Paradise Lost, In Requiem ile köklerine kararlı bir dönüş yapıyor.

  • Albüm Notu

Paradise Lost – In Requiem. Paradise Lost sıradan bir grup değildir. İngiltere’nin soğuk insanlarının, soğuk kalpliler için hazırladığı bir alternatiftir. Yeni bir akım başlatan bu anlamlı adamlar sadece kendi başlattıkları müzikal akımın öncüsü olmakla kalmadılar, bir iki karakteristik grubun haricinde ana akımın takip ettiği bir kalıp çizdiler.

 

Sıradan bir grup olarak değerlendirilmesi hata olacak bir grup Paradise Lost. Ve In Requiem topluluğun 2007 yılında piyasaya süreceği son kaydı. Tarz yaratan hiç bir gruptan başlattıkları gibi kalmalarını beklemem. Paradise Lost’da kariyeri boyunca gidilmesi en çetrefilli ve güvensiz yolları takip etti. Yeni bir şey yaratmak, yarattığını beslemediğin sürece iyi bir miras olamayabilir. Zira Paradise Lost müziğinin gideceği yol arayışında, ölmeden önce ölmeye çalışırken, ana akımı takip eden gruplar tarz içinde ciddi bir kirliliğe sebep oldular.

 

Fakat Paradise Lost en sonunda içine girdiği kozanın içinden çıktı.

 

Bu çok iddialı bir söz olacak. Umarımım grubun müzikal gelişimini takip eden bir iki iturocks camiası dışından kişide okur bu sözümü. Bence Paradise Lost ideal formunu bu albüm ile buldu (Tepki çekeceğimden eminim, umuyorum da).

 

Baştaki konumuza geri dönmeliyiz. Dediğim gibi, hayatımızı günlük formunun içinde sıkıştırdığımız zamanlarda kendimizi bizi anlatamayan müzikler dinlerken buluyoruz. Bu müziğin kalıbına yakın bir kalıp ile müzik yapıyor Paradise Lost In Requiem’de. Tarzı tanıyan kimse ufak tefek şaşkınlıklar dışında şok yaşamayacaktır bu albümde.

 

Albüm elime geçtiğinden beri uzun zamandır dinliyorum. Dürüst olmak gerekirse bu albüm için şu an aydınlandım ve yine dürüst olmak gerekirse bu albümün hikayesini hissedemeseydim çok talihsiz olurdu.

 

Sahip olduğu tanıdık kalıplar ve trafikler ile, bir müziği etkileyici olabilmesi için o müzik muazzam bir estetiğe sahip olmalıdır. Paradise Lost’un müziği özellikle lead gitarları ve büyüleyici klavye örneklemeleri ile bu avantaja kesinlikle sahip. Fakat Paradise Lost’un içine girilmesi zor olan kısmı (daha da özel olan kısmı) kim olduğumuza dair söyleyebilecekleri kısmı. Zira albümün ayrıntılardan oluşan kapısını açıp içine girmeyi başardığınızda kendinize dair bir şeyler bulabilirsiniz. Kesin bulursunuz diyemiyorum, demek istemiyorum da, albümün içinde bulduklarımı çoktan kişiselleştirdim bile.

 

Bu aralar çok düşündüğüm bir konu, müziğin ne anlattığı. Paradise Lost, kesinlikle sadece güzel melodiler ibaret bir grup değil. Anlatmaya çalıştığı (anlamının kişiye göre değişebileceği) bir şeyleri var. Üstelik bunu karakteristik bir ve kusursuzlaştırılmış bir dille yapıyor. Dilin kusursuzluğu anlatması gerekmeyen kelimeleri dışarı atmaktan ibaret gözüküyor. Paradise Lost kelimeleri kaybolmuş bir toplum içinde kurtarıcılığa oynuyor fakat anlatıma yenilikler katmak yerine var olan kelimelere kusursuz anlamlar yüklüyor. Sağlıksız bir yöntem ama kesinlikle tatmin edici.

 

In Requiem ise farkındalığı temsil ediyor. Paradise Lost kendi ettik sınırları içinde sancılı süreçlerden geçti ve en sonunda kendi şeklini buldu. Fakat geçtiği süreç içerisinde üzerinde taşıdığı karamsar olgunluk onu kendi şeklinin içinde hapsetti. Paradise Lost şu an tüm ihtişamı ile denize batıyor. Son demlerini yaşayan bir ilah gibi son kez iyi şeyler yapmaya çalışıyor. Büyüleyici olan ise ardından yas tutmaya değecek bir şeyler bırakıyor.

Metal Archives Paradise Lost sayfası

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.