Sentenced – Down

Yıl 1996 ve Amok’tan sonraki durağımız Down. Bu albüm ile beraber grubumuz Sentenced önemli bir değişikliğe gitti ve vokalist basist Taneli Jarva ile yolları ayırdı. Yerine grubun her albümü ile olgunlaşan müziğine ek olarak Ville Laihiala abimizin katılması, kanımca Sentenced tarihinin en önemli olaylarından biri. Grubun kimliğini oturtması ve müzikal yönünün tayininde bu değişikliğin önemi daha da belirgin hale geliyor.
Down ile beraber artık müziğin death metalden koptuğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. NWOBH etkileri ve hızlı gothic/doom metal tarzıyla Sentenced’ın kendi signature soundunu bu albüm ile oluşturmaya başladığını düşünüyorum.

Gerçi hala geçiş aşamasının ve eski alışkanlıklarının izlerini duyabiliyorsunuz. Yine de grubun bu tarz üzerine yoğunlaşmasının doğru bir karar olduğunu ve birçok dinleyicinin bunu onayladığını anlıyoruz. Tabi bu değişimde prodüktör Waldemar Sorychta şahsını ve onu klavye katkılarını anmadan geçemeyiz.

Bu geçiş pure death metal dinleyicilerinin ne kadar hoşuna gider tabi emin değilim. Shadows of the past gibi bir ilk albümü sanki tamamen başka bir grup yazmış gibi. Ama benim gibi dinleyiciler için bu gelişim harika bir olay.

Müziğe gelecek olursak Tenkula’nın duygusal gitarları ile Lopakka’nın depresif liriklerinin uyumu şahane. Müzikal olarak boş şarkı yok ve her şarkıda dinleyiciyi içine çeken bir yapı ve catchy riffler ve çok iyi yazılmış nakarat kısımları var. Gothic metal olayını yalayıp yutmuşlar ve biz dinleyicileri kendilerine hayran bırakmayı başarmışlar. Her bir şarkının müziği eargasm sebebi. Burada özellikle “müziği” diyorum çünkü vokallere ayrıca değineceğim.

Gitar kayıtlarının kalitesi önceki albümlere göre bir hayli artmış. Sound kesinlikle daha temiz ve hataya yer bırakmamışlar. Gitarlardaki bu değişim ve melodik yapı müziğin en güçlü yanı. Basları da Taneli ayrıldığı için Tenkula çalmış ve epey iyi bir iş çıkarmış. Davulları ise çok beğendim. Aralara serpiştirilmiş ataklar ve bazı şarkılardaki militarist ritimler çok hoşuma gitti.

Vokallere yukarıda dediğim gibi ayrı bir paragraf açmak gerekli. Bay Jarva gibi güçlü bir vokalistin yerini doldurmak çok kolay bir iş değil. Bu yüzden Ville abimizin genel olarak ortalamanın üstünde bir iş çıkardığını düşünüyorum. Ama diğer albümlerini bilen biri olarak buradaki vokallerini beğenmediğimi söylemeliyim. Kayıtlarda kendi imzasını atamamış. Biraz çekingen ve grubun ortamına ısınamamış gibi bir havası var. Kayıt kalitesi ise bence vasat. Reverb işini abartmışlar ve atmosfer yaratacağım derken hissiyat kaybolmuş. Hatta bazı şarkılarda vokallerin kaybolduğuna şahit oldum. Bu bilerek yapılmış bir şey tabi ama benim hoşuma gitmedi. Yani gitarlardaki temiz ve güçlü yapıyı vokallerde duyamıyorsunuz. Sanki Ville, Amok’taki ünlü Nepenthe şarkısından çok etkilenmiş. Bazı şarkılardaki kadın vokallerini gereksiz buldum. Samael’den Vorph dayımızın death vokalini ise sevdim. Konuk olduğu şarkılarda iyi oturduğunu düşünüyorum.

Albümdeki her şarkı hızlı ve ritmik. Enstrümental 0132 parçası hariç her şarkı karamsar. Bazı şarkılardaki mistik havalar ve arpejler ayrıca hoşuma gitti. Favori parçam Bleed. Vorph’un katkısıyla, mükemmel riffleri ve suicidal yapısıyla tam bir hit. Özetlersek Down, Sentenced ile çıktığımız müzikal yolculuğumuzda çok iyi bir durak. Bakalım Down’dan sonra bizi neler bekliyor?