White Ward – Futility Report

White Ward - Futility Report Albüm İncelemesi | Musiki Cemiyeti

White Ward – Futility Report albüm incelemesi | Geçtiğimiz günlerdeki yeni albüm duyurusu ve ilk teklisiyle bizleri (en azından beni) oldukça heyecanlandıran White Ward’a yakından bakmak ve ilk albümü Futility Report’tan bahsetmek için bundan daha iyi bir zaman düşünemiyorum. Kim bilir, belki bu vesileyle Cemiyet’in üzerine çöken tatil sonrası rehavetini de atmış oluruz.

White Ward kimdir?

White Ward Ukraynalı bir post-black metal grubudur. Metal Archives’da yazdığına göre topluluk 2012 yılından beri aktif ve bu yazımızın konusu olan Futility Report topluluğun 2017 yılında çıkan ilk ve 20 Eylül’e kadar da tek albümü. Gene Metal Archives’a göre 5 kişilik bir kadrosu olan topluluğun 11 adette eski üyesi var. Hmm. Bu herhalde 2012’de kurulan grubun 5 yıl sonrasında albüm çıkartıyor olmasını açıklıyordur.

White Ward nasıl bir müzik yapıyor?

Post black metal türlerini bilirsiniz. Black metalin yırtıcı, baş kaldıran, masayı deviren, sokağa işeyen, yerlere tüküren yönünü işin içinden çıkartın, yerine ıslak gözlerle fezaya bakan melankolik insanlar ekleyin. Bu tanım sanırım White Ward için de gönül rahatlığıyla yapılabilir. Fakat çok ama çok büyük bir farkla. 

Standart bir metal grubunun aksine White Ward’ın kadrosunda bir de saksafoncu var. Aslında şu anki güncel kadrosunda yok, ama eskiden vardı (ve bu konu beni çok endişelendiriyor, buna ayrıca değineceğim). Dolayısıyla White Ward’ın müziğinde standart “post metal” paletinin dışında da renkler var. Fakat gruba tam olarak avant-garde ya da deneysel diyemem. Evet post black metal’in sınırlarını genişletiyorlar ama tam olarak bir yapı bozumundan bahsedemeyiz. Müzik hala post black metal.

Peki Futility Report nasıl bir albüm? 

Daha önceden Rivers of Nihil albümünde de bahsetmiştim. Saksafonu metal müziğe inanılmaz yakıştırıyorum ve bu düşünceye beni sürükleyen ilk grup Futility Report albümüyle birlikte White Ward oldu. Yukarıda bahsettik, White Ward bir post black metal grubu ve türün gerektirdiği gibi uzun şarkı süreleri olan, melankolik fakat güçlü bir müzik icra ediyorlar. Neredeyse tüm şarkılarda temponun düştüğü alanlar. Bu alanlar genelde saksafonun öne çıktığı yerler ve çok dengeli kullanılmışlar. Bazı şarkılarda karşımıza bir kaç kez bile çıkabiliyor bu yavaşlama anları ama neredeyse hiç ama hiç “davulcu burada biraz dinlensin” ya da “saksafonu bir yere koyamıyoruz bari duralım” denilmiş gibi hissettirmiyor. 

Topluluğun şarkı yazımında ciddi bir ağır başlılığı var. Yeni bir grubun ilk albümünden beklenmeyecek bir ağır başlılık (belki de albümün çıkmadan önce geçen 5 yılın sonucudur bu durum). Uzun şarkı sürelerinin de yardımıyla hiçbir şey aceleye gelmiş gibi hissettirmiyor. Bu da albüme daha saykodelik bir hava katıyor. Genel olarak melodik lead gitarlar yerine black metalin alametifarikası rifler üzerine kurulu bir gitar işçiliği var. Hatta tam şu tekrarda bir lead melodi başlamalı dediğiniz yerlerde saksafonun tekrar sahneye çıkması olaya ayrıca bir tat katıyor. Fakat bu yer yer güzel lead melodiler ya da solomsularla karşılaşmayacağınız anlamına gelmiyor. Karşılaştığımızda da çok keyif alıyoruz.

Futility Report hakkında son sözler

Post metal, metalde yeni tatlar ve black metalin deneysel sayılabilecek yönlerini seviyorsanız fakat icat yapılırken ana formunda korunmasına yönelik bir beklentiniz varsa Futility Report’tan çok keyif alacaksınız. Hatta bilakis müzikte açık fikirli bir dinleyiciyseniz muhakkak Futility Report’u dinlemelisiniz. Başyapıt niteliğindeki bu albümle çok güzel vakit geçireceksiniz.

White Ward - Futility Report Albüm İncelemesi | Musiki Cemiyeti
White Ward – Futility Report Albüm İncelemesi | Musiki Cemiyeti
90%
Başyapıt!

Keşke bütün metal gruplarında saksafon olsa!!!

  • Albüm Notu

Yorumlar

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.