Gojira – Fortitude

Gojira – Fortitude albüm incelemesi | Merhaba, 5 yıldır beklenen an geldi ve Gojira 30 Nisan itibariyle yeni albümünü ortamlara saldı. 2020 yazında klibiyle birlikte yayınlanan Another World şarkısını ilk dinlediğim de kurduğum cümle aynen şu şekildeydi: ”Umarım çıkaracakları yeni albüm ile bu şarkının bir alakası yoktur”. Evet, Another World ilk dinleyişte çoğu Gojira severi etkilemediği gibi beni de etkilememişti. Yeniye dair tek işaretin ‘Yumuşama’ olduğu, eski bir kaç şarkının rifinin karıştırılarak yapıldığı bu şarkı hakkında bir çok dinleyici Gojira’nın yaptığı en kötü şarkı şeklinde yorumlar yapmıştı. Aylar geçti ve Gojira albüm adının Fortitude olduğunu belirten ve içinde şarkı listesini de içeren bir açıklama yapmıştı sitesinde. Şarkı listesinin içinde Another World’ü görmem ile karamsarlığımın üzerime çökmesi bir olmuştu. Daha kötüsü ise teker teker yayınlanan teklilerin arasında sadece Born For One Thing’i beğenmiştim. Albümdeki 11 şarkının 5 tanesinin single olarak yayınlanması da beni ayrıca rahatsız etmişti. Bütün heyecanım sönmüş, beklentilerim boşa çıkmıştı.

Ama bir çok kişi gibi ben de erken davranmışım. Albümün tamamı yayınlanır yayınlanmaz Fortitude’a çöktüm ve ilk gün en az 7 kere dinledim. İlk dinleyişimde arka arkaya gelen şarkıların ve albümün oluşturduğu atmosferin beni hemen yakaladığını ve ”Ulan erken davranmışım, hiçte o kadar kötü değilmiş bu” dediğimi hatırlıyorum. Single haliyle dinlediğim Amazonia ve Into the Storm şarkıları ilkin bana çok kötü tecrübeler yaşatıp ”Breakdown ile şarkıları kotarmaya çalışan bir grup haline gelmiş Gojira, yazık!” dedirtmişti. Ama tek başlarına benim için fazla bir şey ifade etmeyen bu şarkılar albümün içerisinde adeta devasa birer canavara dönüştü ve albümü gerçekten sevmemi sağladı.
Fortitude kolay dinlenilebilirliği ve önceki albümlere göre yumuşak olması yönleriyle dinleyicileri kutuplara ayıran bir yol izliyor. Albümün yayınlanmasının üzerinden şu an itibariyle 5 gün geçti, ben de dahil birçok dinleyici tükürdüğünü yalıyor iken bazıları ise albümün hala kötü olduğu hakkında yorumlar yapmaya devam ediyor. Buradan baktığımızda albümün iyi olduğunu düşünenlerin sebeplerinin geçerli olduğu kadar kötü diyenlerin sebepleri de geçerli aslında. Bunu şu şekilde özetlemek isterim:

Kötü bulunma sebepleri: 

Sound’un ve beste yapılarının yumuşaması, önceki albümlerde keskin ve köşeli seyreden genel anlayışın daha kolay sindirilebilir bir şeye dönüşmesi, prodüksiyonun özensiz olduğunun iddia edilmesi (Bence gayet iyi). 

Çeşitli mecralardan edindiğim bu genel yorumların bazılarının gerçekten geçerli olduğunu düşünüyorum. Misal Gojira’nın Magma ile girmek istediği yola Fortitude ile girmesi şarkıların geneline etkiyen bir minimalizm dalgasını yarattığı aşikar. Bu uğurda kurban edilen Vacuity veya Backbone sertliğini görmezden gelmek gerekebilir. Aslına bakacak olursak söz konusu yumuşamanın ve soğumanın sinyalleri ta Magma’dan itibaren verilmeye başlanmıştı zaten. Gojira en az Fortitude kadar göreceli diyebileceğim bir albüm olan Magma’daki kasvetin ve donukluğun yerine Fortitude’un renklerini ve heyecanını getirdi. İyi ki de getirdi. Zira bünyem ikinci bir Magma’yı kaldıramazdı.
Fortitude’u beğenmemdeki etkenlerin arasında Magma’yı yeteri kadar sevmeme durumum da var. Bu bakımdan Fortitude ile Magma’nın arasındaki ilişkiyi ölümü görüp sıtmaya razı olmaya benzetiyorum. Ama durum tam olarakta bu değil çünkü ben Fortitude’un L’enfant Sauvage’dan da iyi olduğunu düşünüyorum. Magma’nın bayık L’enfant Sauvage’ın bir miktar yüzeysel olduğunu savunanlardan birisi olarak Fortitude’un ikisinin arasında dengede duran bir yapıt olduğunu ortada. 

Gojira – Fortitude kötü bir albüm mü?

Hayır, kesinlikle hayır, Gojira, Fortitude ile bir şeyleri kaybetmiş evet ama kaybedilen şeylerin yerine kabul edilebilir oranda eklemeler de yapmış. Yeni haline bürünen grubun bu manadaki en büyük silahı ise Amazonia. Sepulturavari folklörik öğelerle süslenmiş girişi, eskiye oranla arka planda bırakılan riflerin önüne getirilmiş atmosferik hissiyat sadece bu şarkıda sınırlı da kalmamış. Albümü rif odaklı bir prodüksiyondan ziyade atmosfer odaklı hale getiren, Gojira’nın güncel halini gün yüzüne çıkaran başka şarkılarda var elbet; Bu manada albümü bu yönüyle destekleyen diğer şarkılar ise The Chant, Hold On ve The Trails.

Fortitude’un diskografideki yeri nedir

Yeni albüm haberini aldığım da elbette bir From Mars to Sirius veya The Way of All Flesh ayarında bir şey beklemedim Gojira’dan. Benim için Magma’nın biraz daha üstüne çıksalar yeterdi bile. Kendi müziklerini kendilerine has beste anlayışı ile icra eden ve bu özelliklerini en çok paragrafın başında bahsettiğim iki albümüyle pekiştiren grup L’enfant Sauvage ile daha özgür ve esasında çoğu kişinin en çok beğeneceği albümlerden birini yapmıştı. Bir bakıma kendi yarattıkları imajın dışına çıkma gerekliliğini düşünerek yapmışlardı bunu. En sonunda ise kendi zincirlerini tamamıyla kırarak oldukça cüretkar bir albüm ile yani Magma ile geri dönmüşlerdi.  L’enfant Sauvage’a kadar kusursuz bir şekilde işleyen çarkın artık kendi kurallarından ziyade müzik endüstrisinin zalim kurallarına boyun eğmek suretiyle Born in Winter ve The Gift of the Guilt’in güdümüne girdiğini gördük. Yanlış anlaşılmasın  L’enfant Sauvage gayet iyi bir albüm fakat aynı zamanda Gojira’nın değişimini müjdeleyen/haberini veren albüm olma sıfatını taşıması neticesinde Fortitude’un durduğu yere dokunmamasının imkanı yok. Kısaca Fortitude benim gözümde Magma’dan çok daha iyi  L’enfant Sauvage’dan ise bir tık daha iyi. Ama maalesef bir From Mars to Sirius veya The Way of All Flesh olmadığı da kabak gibi ortada.

Toplamda Gojira yeni yüzü ve yeni stili ile ortamlarda bir müddet daha bu şekilde akacak gibi duruyor. Dinlenilebilirlik ve keyif verme bakımından Fortitude’un Gojira’nın en kolay hazmedilen ve en kolay sevilen albümü olabileceği kanaatindeyim. Tek sıkıntım Magma ile ”Geliyorum” diye bağıran değişim sinyalleri henüz tam anlamıyla kendi olgunluğuna ulaşmış değil. Yeni bir sound yaratma olayında Gojira’nın hala küçük eksikleri olduğunu fakat bunun bir sonraki albümde tamamen giderilerek, çok daha karakterize ve daha az tereddütte kalmış bir şekilde karşımıza çıkacağından eminim. Zira sözünü ettiğimiz grup 21’inci yüzyılın en önemli gruplarından birisi. 
Benim nacizane tavsiyem geçmişi unutun ve Gojira’nın bizlere sunduğu taptaze halinin keyfini çıkarın. Mutlaka herkes kendisine göre bir şeyler bulacaktır.