Eski Katatonia elamanları Fredrik ve Mattias Norrman kardeşlerin bir diğer grubu Thenighttimeproject geçtiğimiz günlerde ikinci albümleri Pale Season ‘ı yayınladı. Bir diğer grubu diyorum zira Norrman biraderler müzikal kariyerlerinde oldukça aktifler.
Norrman biraderler de kim?
Onlar Fredrik “North” Norrman ve Mattias “Kryptan” Norrman. Kendilerini muhtemelen Katationa’dan tanıyor olabilirsiniz. Fred Norrman Brave Murder Day döneminden 2010 yılına kadar grupta gitarist olarak görev aldı. Mattias ise 2001 (Last Fair Deal dönemleri) yılında grubun bas gitaristi olup o da 2010 yılına kadar Katatonia ile çalmaya devam etti. Norrman biraderlerin ayrı ayrı parçası olduğu bir çok topluluk olmakla beraber kardeşler October Tide’da da birlikteler. Ayrıca October Tide’ın son albümü için Cansu’nun yazdığı albüm incelemesini okumadıysanız aşkolsun. Teessüf ettiğimi bilmenizi isterim.
Thenighttimeproject ne tür müzik yapıyor?
Bunu izah etmenin iki yolu var. Kolay olanla başlıyorum. Katatonia’nın Last Fair Deal döneminden Dead End Kings dönemi arasındaki gibi. Sadece denklemden büyülü Katatonia lead gitarları ve vokal performanslarını çıkarın. Birden çok büyük bir boşluk olurştu galiba değil mi? Merak etmeyin durum o kadar kötü değil.
Zor olan yoldan gidersek progressive rock/metal derim. Progressive kısmında sizi büyüleyecek, aman allahım gençler gitarları resmen ağlatıyor dedirtecek bir şey yok. Hani son dönemde moda olan, alternatif rock türlerine oldukça yakın duran, melankolik progresif gruplar var ya, işte tam onlar gibi.
Peki Thenighttimeproject nasıl müzik yapıyor?
Sormanıza çok sevindim. Standart pop rock kalıplarının genişletilmiş halinde, oldukça duygusal, oldukça akıcı ve bana sorarsanız gayet güzel bir müzik yapıyorlar. Ne yazık ki eksikleri yok değil. Ama önce artılar.
Bir kere Thenighttimeproject daha “bir şey” olmak için kendini kasmıyor. Yani daha progressive, daha sert, daha kafa sallanır, daha wacken da headliner olabilir ya da neyse (şu an Katatonia’ya çok pis geçirdiğimin farkında mısınız?). Bu topluluğun bence en büyük artısı. İnanılmaz özgün olduklarını kimse iddia edemez fakat kendi kimliklerini yok saymak bence çok büyük haksızlık olur. Biraz topluluğun müziğine alışınca Thenighttimeproject kişiliğini size hissettirmeye başlıyor. Lafı çok gevelemeyim, eğer siz de benim gibi The Fall of Hearts ile derinden yaralandıysanız Thenighttimeproject aradığınız merhem olabilir. Bir nebze diyelim.
O zaman Pale Season nasıl bir albüm?
Hiç fena değil. Kesinlikle hiç fena değil. Albüm boyunca bir çok yerde hmm, vay, aaa tarzı tepkiler verebilirsiniz. Albüm bir bütün olarak oldukça akıcı, baştan sonra dinlerken şarkı yazımlarındaki kalitede asla radikal bir değişim yaşamıyorsunuz. Enstrüman performansları, özellikle lead gitarlar yer yer size işte bu dedirtiyor.
Fakat birkaç paragraf önce bahsettiğim eksiklikler kendini albüm boyunca hissettiriyor. Bir kere albümün en büyük eksiği hiçbir şarkı albüm içinde, albümün karatkeri dışında bir kimliğe sahip olamıyor. Albümün kendi içinde bir bütün hissettirmesi çok ama çok güzel bir şey fakat onu oluşturan şarkıların bir birinden daha rahat ayrışabilemsini bekliyorum, özellikle de bu tarz bir gruptan. Uzun lafın kısası albümde çok güzel onlarca şey var fakat hit şarkı yok.
Bunun sanırım en önemli sebebi lead gitarlar ve vokaller. Beni yanlış anlamayın. Pale Season gitar işçiliği konusunda çok keyifli bir albüm. Yer yer çok hoş lead gitarları var. Gitar tonları, rengi her şey doğru doğrultuda. Fakat henüz Thenighttimeproject büyüsü diye tarif edebileceğim o özel şey yok. Oluşmak üzere, grup doğru yolda, sadece şu an yok.
Aynı şey vokaller içinde geçerli. Güzel bir ses tonu, oldukça güzel bir performans ve sanatçı gerçekten müziğin içinde. Fakat bence bu türün olmazsa olmazı olan, kendinizi tutamayıp eşlik etmeye başladığınız türden nakaratlar yok. Hatta çoğu zaman şarkıların sanki nakaratı yokmuş gibi hissettiriyor. Bu da benim gibi güzel bir nakarata ıslak gözlerle eşlik etmeyi seven dinleyici için ciddi bir eksik (kıyamam).
Pale Season hakkında son sözler
Thenighttimeproject genel olarak umutla baktığım bir topluluk. Hem ilk albümleri hem de Pale Season Fall of Hearts’dan sonra bana ilaç gibi geldi. Evet problemleri var. Sanırım bu problemlerin büyük bir kısmı topluluğu Katatonia’nın devamı olarak görmemden kaynaklanıyor, kabul. Beklentim çok büyük ama yersiz değil. Pale Season tüm problemlerine rağmen gayet güzel bir albüm ve dinlemeye başladığınız zaman akıp gidiyor. Bu tür müziği seviyorsanız keyif alacağınızdan eminim. O büyük boşluğu doldurmak içinse biraz daha zamanları var.
Bir yanıt yazın